De VAM-berg challenge van Anniek Mos!

Tekst

Vrijdag 1 mei wist ik het zeker: ik ga zondag 50 keer de Col du Vam beklimmen! Ik hou van een uitdaging en dat mis ik in deze tijden toch wel heel erg. Geen wedstijden rijden betekent geen wedstrijdspanning, niet tot het uiterste hoeven gaan en geen loodzware benen. Ik hoopte deze aspecten van sport toch een beetje te creëren door het stellen van het volgende doel: 50 keer de Col du Vam beklimmen binnen 4 uur.

50 keer de Col du Vam, waar begin ik eigenlijk aan?

De Col du Vam kan je via verschillende wegen beklimmen, verhard en onverhard. Ik koos ervoor om het op de wegfiets te doen en dus over het verharde. Dan nog zijn er 4 mogelijke beklimmingen. Ik koos voor de buitenste lus (rechts als je er voor staat) zonder de kasseien. Het rondje dat ik reed werd hierdoor 1,9 kilometer lang. Het hoogste punt van de Vam ligt op 48 meter boven NAP. Omdat er nog een klein klimmetje in het rondje zit, het laagste punt van het rondje 7 meter boven NAP ligt en de klim wordt onderbroken door een klein stukje afdaling, zal elke rondje zo’n 46 hoogtemeters bevatten. Over de tijd had ik nog geen idee, maar een kennis (belofte man) had het weekend ervoor 100 keer de Vam beklommen. Hij deed er 7 uur en 17 minuten over. Mijn verwachting was dus dat ik er ongeveer 4 uur over zou gaan doen.

De dag zelf

Het creëren van wedstrijdspanning was gelukt. Zondag ochtend was ik gespannen en alles moest goed gaan. Ik had er ook super veel zin in. Om 10 uur ben ik op de fiets gegaan richting de Vam waar ik een clubgenoot van de Peddelaars zou ontmoetten. Hij zat op het moment dat ik begon (rond 10.45 uur) al op 39 beklimmingen! Hij ging voor de 100 beklimmingen op 1 dag en dan nog wel met de kasseienstrook er bij. We hadden afgesproken allebei ons eigen tempo te gaan fietsen, maar toch kwamen we elke keer even snel boven. We kozen ervoor om de rondjes samen te fietsen. Toch deden we het zeker niet met zijn tweeën. We hebben ontzettend veel aanmoediging gekregen, wat zeker weten enorm heeft geholpen. Clubgenoten van de Peddelaars, mijn beste vriendin, mijn zusje, onze ouders, ze kwamen allemaal langs om aan te moedigen of mee te fietsen. Dit maakte het extra leuk! De eerste 25 beklimmingen gingen erg goed en ik had nog nergens last van. We hadden een mooi ritme van ongeveer 4 minuut 20 per ronde. Natuurlijk hebben we ook pauzes genomen. In totaal 3 pauzes als ik het goed heb. Tijdens de eerste pauze gingen de beenstukken uit, dit was na ongeveer 18 rondes. Na ongeveer 28 beklimmingen begonnen de kuiten en bovenbenen toch wel wat pijn te doen. Vanaf dat moment werd het zwaar, maar ik moest en zou die 50 beklimmingen volbrengen. De laatste ronden hadden we veel fietsers die meefietsen, dus op die manier kwam ik de laatste ronden wel door. Toen ik nog 3 rondjes moest voelde het voor mij alsof het einde in zicht kwam. Ik besloot om nog 2 rondjes het ritme vast te houden om vervolgens het laatste rondje nog een mooie slotronde neer te zetten. Dit resulteerde in een slot rondje met een gemiddelde van 27,5 km/u in een tijd van 4 minuten en 6 seconden. Ik was erg blij dat ik binnen was en dat ik de 50 beklimmingen gehaald had binnen 4 uur. Mijn benen trilden, dus ik had een zeer voldaan gevoel. Vanaf dat ik binnen was moest mijn clubgenoot nog 10 rondjes. We hebben hem met al het publiek ronde na ronde aangemoedigd en ook hij heeft zijn doel bereikt: 100 keer de Col du Vam inclusief kasseienstrook. Ik vond het leuk om mijzelf op deze manier uit te dagen. Ik kan nu verder gaan met de andere uitdagingen op mijn challengeslijst. Hebben jullie nog uitdagingen voor mij? Stuur me gerust een berichtje, ik ben erg benieuwd

Dit bericht delen:

Meer nieuws

Gravel One Fifty

Gravel One Fifty

Verslag Joris Funken van zijn GRAVEL ONE FIFTY:
Lees verder
Streetrace Nijeveen

Streetrace Nijeveen

Gisteren was streetrace in Nijeveen. Joris en Tibbe stonden voor ons aan de start! Joris reed bij de wedstrijd...
Lees verder